bazı sözler vardır insanın içinde
ne savrulur, ne dile dökülür ne de
durur duraksız dünyanın döngüsünde
bir tek boyun eğmiştir gözlerine
şimdi sen çıkıp gelsen şu gölgenin içinde
ben ismine bir şairin ismini versem
şu dünya gönenmese acılar dinse
politika yerle bir olsa.. borsa
banka faiz lobisi petrol kuyuları
bor çıkarsak.. bor ab ye kurban
edilmese çocuklar ölmese
işçilere acıyan gözler körleşse
"israf yapma" günü sözü olsa geceleyin
aşkı öldürmeseler aşk haraç mezat
üçlemesi olmasa beynim donmasa
dünyanın küresel soğukluğunda
kırık zar kır gezileri kara tahta
mavi önlük beyaz önlük takım elbise
militarist düşünce ölse öyküler
okunsa kafka anlaşılabilse
zarifoğlu' na bir kulak verse insanlar
"ne çok acı var" sevgilim
insan insanı öldürmese
özgürlük egoda boğulmasa kırılsa
ay orta yerinden bir parmağın
şiddetiyle ve şafak vakti
insan kendi uzaklığına sırtını yaslasa
ve şimdi sen çıkıp gelsen
aragon nasıl yaşamışsa elsa yı
bende öyle yaşasam gözlerinin içinde
şu sözler ağılaştırmasa ruhumu
kafamı toparlayıp alnımı yünle
içimi ayetlerle yıkasam
şeytan bana musallat olsa yeniden
topaç çevirsem güneşin doğduğu yerden
kafiyelerden kafiyelerden kafiyelerden
ve gözlerinden ismine ta ki yol budur
kalbimde ki göçmen kuşları
gözlerine durmalıdır
ölüm ise allahın en büyük lutfu !
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder