"açık sözlü oluşuyla bana yeni bir yol çizen
arkadaşım ceren demirci'ye "
sana süresiz bir kıvanç borçluyum
bu söz bana gönyesi bozulmuş dünyanın
çocuklarıyla olan sınavını hatırlatıyor
her nedense nedeni olmayan bir yanım
yas tutuyor sürekli
bir yanım seni düşürüyor
perdesi bir türlü kapanmayan gecenin içine
sufle alıyorsun durmadan hayallerinden
aşık oluyorsun
yok çok pardon
aşkını arıyorsun
talihini kaybetmiş bir yazgının ortasında
baksana hivron çalıyor
kutsal kameranın önünde
sen gülüyorsun ağlıyorsun susuyorsun bağıyorsun
işte böyle saçma tezatların ortasında
kusuyorsun tüm boşluğunu bir küfrün içine
camus diyor ki " bilinç, başkaldırıdan doğar"
nerden geldiyse aklıma
bir bebeğin süte başlamadan ağlaması
tavuzkuşlarının gagasız oluşu
ve sana bir mektup gibi bıraktığım
şu boşluğu doldurur musun
...................
...........................
.....
...................
..........................
bir replik daha düşüyor aklıma
" bak ! şurda ki arabanın rengi
aslında bir yanılsama
tıpkı aşkın duygusal bohemlerle
yaldızlaması insanı insana karşı"
bunu sessizce söyle
yo hayır içinden bağır
yada boşver ne farkeder
şimdi sen nasıl dağıtmışsındır içince
ismin duruyordur öylece
sinema avişlerinin kırmızıyla yazılı bilboardlarında
cerh bir üzümün çürümesi
en karasından bir ömür
h harfleri neden düşmez ki
sessiz insanlar neden konuşur ki içinden
demir attım yalnızlığın ortasına hey orda ki
bana küfr etme ...
-ci'yi unutma sakın
madeni,işi ve afişi
işte benim statüm : afişci
beni de unutma
biliyorsun
"çay demlemek her babayiğidinharcıdeğil !
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder