EL (ma)

bir el durur arkamda
su akar bir parmağından
birinden nefes
birinden tutkal
diğerinden köpük
bir diğerinden dostluk akar
aşk avuçlarımın ortasında durur
susar dil konuşur kalp
zaman tene dökülen inciler gibi
alıp götürür beni
başımda sakatat
içimde bebek arabaları
kısılır lamba
ve direği düşer evin baba öldüğünde
bana bir bez parçası uzatır dünya
sonrası midye kabuğu, içi boş
içini dolduran fesat bir karanlık

allah herkesi doyursun
hem elmayla hem duayla