beni içinde özüt
kaotik düşüncülerle vur beni
tutsam yakalığından bir çocuğun
ahı sinecek üstüme
neden sonra yerleşirsin düşüncelerime
kaybolduğun yerde vur kendini
gözlerini kıs kısabildiğin kadar
imgelerimden çek elini
sende durmasın
tabularım tabutuma doluyor
gün bir ömrün en akışkan yeri
sen tutuyorsun içimde ki korkuyu
çocuklar ölüyor bırak beni
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder