bir sabah uyandığımızda
ruhumuzun gündelik provası
fosilleşmeye başlamış toprak kadar
dayanaksız(parçalanmaya hazır)
ve biz patlamaya ayarlanmışız
madde ve ruh ikileminde
biz iki parçaya ayrılmışız
geçmiş ve gelecek arasında
böyle buyurdu film şeridimiz
tüm hayatımızın fragmanı
iki dakikaya ayarlı
yaşadım
izledim
beğenmedim ben bu filmi
ruhumun kütüğü buraya ait değildi
ruhumun üzerindeki deri soyuldu
yapay bir dünyada,topraktan bir deri
şimdi kim inandırabilir beni
dünyaya aitliğimi
öldüğümde bu şiir yapsın şahitliğimi
öldüğümde rabbim tutsun ellerimi
sekerette şeytana: 'ya bi s...tr git'diyeyim
son günahımı işleyeyim
yeter ki rabbimin huzuruna imanlı gideyim
ölüm: esaretten vatana dönmektir
elimizde hiç sönmeyen bir isyan meşalesi
çünkü...
ölümün çıplak sesi
tırmalıyor içimizi
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder