ayrılık ölümün dünyada ki aynasıdır
bazen kırılıp dağılır ömrün ortasına
dinmeyen ölüm rüzgarları dikilir karşına
un ufak eder bütün anılarını
lal bir söz kalır geriye -keşke burda olsaydı-
hiçbir duygunun yeri kalmaz yanında
ayrılık özlemi doğurur;ölüm ayrılığı
kim ne kadar özlenirse o kadar ölmüştür aslında
içerden düğümlemiştir kendini
musaf çarpsın ki beni: ölüm de haktır, özlemekte
gün gelir ağlamak kilit vurur nefesine
üryan özlemlerle üşürsün içinden
nadan bir dünyada son bir söz kalır geriye
ayrılık ölümün dünyada ki aynasıdır
yetim bırakır insanı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder