gecenin ellerinden avuçlarının ortasına alır mısın beni ?
gülümsedin...
ve böylelikle başladı imkansız serüvenim
şiir kadar narin bakışlarını gizlediğin gün
tozlu rafların ardına öteledim kendimi
sen yürüyordun kaldırımda
yüzümden yapılmış taşların üstünde
yüreğimi sıyırıp gövdemden
"sana emanettir" dedim
ben nasır kokan ellerin
memleketine gidiyorum
memleketime...
dikkat et yüreğime
gülüşünle büyüyordu her gece
gülümsedin...
ve dindi, tüm sevda rüzgarları yüreğimde
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder