ÇELİKTEN ZIRH

kurşun sesleri giriyor,kurşuni gecelere

feryadıma göklerden sicim gibi yokluk boşalıyor

gözyaşlarımda annemin çatlayan elleri duruyor

usul usul kan kusuyorum özağzımdan

gelin diyorum, çelikten zırhımı giydim çoktan

korkmuyorum artık korkunun bataklığında

çürüsede bu gövdem birgün, ne olur ki

öcü gibi yaşadığım dünyada,yaşamasamda

dilime tutsak bir kilit vurmuyorum

gelin diyorum,çelikten zırhımı giydim çoktan

adıma sodyum dinamitleri takılıyor,metafizik diyorlar bana

kimyam bozuluyor git gide,

karanlık,kapkanlık bir yer âdeta, görmüyorum

oysa aydınlığa baktığımda, filizlerden ağaç doğuyor

gelin diyorum,çelikten zırhımı giydim çoktan

benlik duygusundan sıyrılıyorum,gözlerim seğiriyor

sağda bir hilal beliriyor,solda çekiç

istiklâl diyor bir yanım,öteki yanım yine istiklâl

hepimiz haklıydık,hepimiz bu vatanın evlatlarıydık

gelin diyorum,çelikten zırhımı giydim çoktan

doğu, kâr gibi bir kefen giydi bugün

akdenizde bir kadın faleze doğru durdu

ege de incir ağaçları soyundu büsbütün

ruhları anadoluda bütünleşti,istanbulun maviliğinde

gelin diyorum,çelikten zırhlarını giyinelim ecdadımızın

-şafağı en karanlık yerinde sökeceğiz

 hele şu afyonun etkisi bir geçsinde-