PERGELİMİN AÇISI

                                                         "faşizm, kapitalist reaksiyondan başka bir şey değildir "

                                                                                                  lev troçki

herkes bir pergel alır eline
ve başlar sınırlarını çizmeye
burasıdır dünyanın merkezi
burası her neresiyse orasıdır faşizm

birileri ölünce sevinen insanları anlamak
sakin olmamayı gerektiriyor burası
küf-r etmeyi ve içine kapanmayı

sonra
tabularla örülü dünyanın
kabuğunu çatlatıp dışına akıyor
-yumurta akı kıvamında yoğun ve sessiz-
ve bir çocuğun ortadoğu da kopuyor çığlığı

ortada 'doğu' varsa sevgilim
"doğumdan önce ölüm
hayattan önce acılar gelir

şimdi
kapitalizmin üvey oğlu faşizm
öldürüyor bütün insanlığı
bütün insanlık ölmeyi hakkediyor belki
bir çocuk bankta ölüyor kimsesiz
zaten çocuklar hep kimsesizlikten ölüyor !

sorma sevgilim
içimizdeki korku kırbaçları
bize de uzatıyor bir pergel
ve biz de çürüyoruz sınırların ortasında
söylesene
bir insan
neden
kendini
emenet eder haritalara

kan pıhtısı
bir ömrün son düdüğü
olasılık bu ya
belki emboli