KİMYASI DEĞİŞTİ RUHUMUN

-ey ! altı yılın her saniyesinde
içime yalnızlıkla bir düğüm atan şehir
hatırlar mısın
ölü bir mevsimde tanışmıştık seninle
ağaçların yavaş yavaş soyunuyordu
yaprakların fısıltılarla dökülüyordu kaldırımlara
ve sidren-de
alacalı gökyüzünün bir karış altında
gündoğumunu bekliyorduk ezan sesiyle

vakit erkendi daha
yalnızlık paranoyasını solumak için
içime huzurla kaplı bir rüzgarın esintisi
çarpıp duruyordu
içime kırmızı kitabın gölgesi vuruyordu
ne bir ter vardı yüzümde
ne de katrana bulanmış bir ilmek
düğümlenmişti içime

nasip bu ya
şeytan bir fil gibi
uzattı irin yüklü hortumunu
suya susamış nefsime
ecel gibiydi bu yanılsama

hep aynı hata
hep vurgun sevdaların yamacına
yaslanırdım gönlümün elleriyle

yere düşerdi gövdem
gövdem, dünyaya bağlı bir pamuk ipliği
hallaçları çekerdi beni
aklım, yarin hayaliyle dolu bir bardak su
dökülürdü toprağa
gelmeyen baharın rüzgarıyla

ve sen içime yanlızlıkla düğüm atan şehir
denize yoktu kıyıların
sokaklarına kar yağmıştı
uzun ceddenin kısa kaldırımlarında
bir yanımda arabalar
bir yanımda kefenden urbalar

her adımımda yıkılmış düşler
ve inadına gülüşler dostlarımdan
o dostlardan birini ruhuma bağlayıp
açılıyorum dünya denilen okyanusa
o dostlardan biri
söküp atıyordu içimde ki kirleri
yıkılan düşlerimi gülüşüyle
harf harf ayırıyordu

ben onu ruhuma bağlayıp gideceğim senden

ey içime yalnızlıkla düğüm atan şehir
gül bahçelerinde bir ilham perin vardı
gülüşünde hayat saklıydı
gözleri zeytin karası
ve bir melek gibi masum bakışları

gecenin bir yarısı
kaybolup gitti
o ilham perisi

şimdi..
ey içime derin sessizlik gibi bürünen şiir
güldüğünde
gözlerinde ki ay ışığı gecemi aydınlatırdı
bilirsin
ondan bana kalan bir nehir gibi
hiç durmadan akarsın içimde

sessizlik soluyorum şu an
yalnızlıktan düğümlerin içindeyim
yinede
gelmesini istemem

çünkü....
açık bir artırmada satılıyor aşk
ve artık dünya
ne aşka gebe
ne de ölümün hakikatine

hayat sahte bir tablo
insanlar eğri büğrü çizilmiş harfler gibi
ruhları yok sanki
inançların ne varlığı belli
ne yokluğu

ey içimden huzurumu çalan şehir

kimyası değişti ruhumun
saadet meleklerim de terk etti beni
ve allah ile aramda
bir alınlık mesafe vardı

gitmeliydim oraya
dünyadan uzak diyarlara
düğümlerimi
ölümsüzlük çözebilirdi anca