gök yarıldıaziz bir nefesin içinde düğümlendi
ey fırtınaya gebe deniz
alıp götürdün bizden onu sessiz sessiz
tekerlemeli bir sözcüktü ölüm
hep aynı sözlüklerde,hep aynı hüzün
ne yaptıklarımız kaldı geride şimdi
ne yapamadıklarımız,hayallerimiz
acıda kaynayan kelimelerle örülü düşlerimiz
hiç aklımıza gelmeyen
şimdi kapımızda bitiverdi
sinsi bir alev dokunuverdi alnımıza
ölüm, ne yaptın sen bize
acı bir anı bıraktın gizlice
cümle alem fırsat vermedi
aşkı, duru bir akıntıya kapıldı
nur gibi yüreği,hayat dolu gülüşü
eriyen bir mumun alevinde söndü
ramak kalmıştı oysa,zümrüt yüklü anka kuşuna.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder