bebekler gece ağlar.
emek, işçinin yüreğinde
tersin tersin akar sular,
ülkemin nehirlerinde
-leman saçılıyorken-
ay gece gülümser,
yoksulluğun gözbebeklerine
yaseminler koku sürer,
ırak bir türkünün yalnızlığına
-lüks'ten lambalar-
dikili taşlarıyla gökkubbeler,
ışık saçıyorlar ruhun karanlığına
zakkumdan meyveler giriyor,
sezenli gecelerin içine
eleniyor birileri
necis bir suyun eleğinde
inananlar aşkına daha niceleri
salkım salkım çürüyor kafesinde
elem dolu bir an var ki
veda gibi,ölüm gibi
ikliminde ki kâr gibi
yaşıyoruz seni ,ey zilan!
otuzüç kurşun,roboski
rüyasına doyamadan gideni
uçurum dibinde yaşadıkları,
mevsimlerden hatırlamalıyız onları.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder