ölümlerede alışıyorsun,
bir zamandan sonra
en yakınımızdakiler
bile ölebiliyorsa
herkes ölebilir gibi geliyor insana
ne korku kalıyor
ne gelecek hayalleri
birgün sonra ölecekmişsin sanki
yani,dünya boşmuş harbi
gidenlerin boşluğuymuş
bunu yaşayınca anlıyorsun
yokluğa tutunup, yok olmak için çalışıyorsun.
ölüm artık monoton bir şarkı gibi
dilimizde dolanıp duruyor.
'mekanı cennet olsun'
'allah rahmet eylesin'
ne kalıyor geriye
bir çok anı,bir çok acıya dönüştüğünde.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder