çekirgeler uçuyor kırkikindi yağmurlarında
unutulmuş bir dağın yamacında
havada asılı duran rüzgar
sesimi yüzümde bırakır
harf harf dokunur kılcallarıma
beni benden başka hangi fani bilir
beni benden başka hangi sevda durdurur,hangi aşk
hangi yağmur,hangi sürgün
senin bakışın bende buğulu bir hüzün
ağlamaklı olduğumda seni düşünürüm
seni düşündüğümde yağmur çiselenir
yollarda ki çamur örtüsü yükümü ağırlaştırır
gülüşün takılıp kalır tekinsiz nisan akşamlarına
güller bile solgun durur suyun akışına
hişşşşş
sessizlik var bugün
benim içimde ki sürgün
bekler durur üzgün üzgün
o bir saniyelik acı dürtünün,
boynuma kılıf kılıf dolanan
hükmünü giydim
soğuk nisan gecelerinde
yağmur takılır pencereme
annem düşer aklıma
annem bana bir bakar
göğün yüzüne yıldız kadar nur akar
aydınlık mevsimlere dönüşürüm
ne güneş kavurur tenimi
ne geceler üşütür içimi
annem bana baktığı zaman
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder