yalnızlığın koynunda yaşıyoruz hepimiz
ister inanın,isterseniz direnin
hep bir umudu kovalıyoruz biz
ilerliyoruz bu yolda, adımlarımız gayet emin
her yolun sonunda ,tamda buldum derken
yeni bir yalnızlık paranoyası
çıkıyor karşına ;beklediğinden çok daha erken
bitiyor umut,yenileniyor hayal dünyası
yalnızlık yeniden karşımıza dikiliyor
bir dost gibi,bir avuntu gibi
hayal dünyamızı süslüyor
gece bitti,başlamayan aşk gibi
şarkıların yalnızlığına bürünüyoruz
kimdi giden ,kimdi gelmeyen
umutmuydu ölmeyen,ölenleri mi düşlüyoruz
onlarmıydı her durakta bekleyen
hüznün sesine dokunalım
bizi tanımlar her ânımızda
çocukluğumuzu sıyıralım,
bir hayatı sığdırdığımız boş sayfalarda
yalnızlıkta yorgan sıcaklığı
içimizin üşüyen yanı,soluksuz kaçağı duruyor
yalnızlıkta bulduğumuz huzuru,kavgayı ve özlemi
yüzümüzdeki derin çizgiler ödüyor
yalnızlığın koynunda yaşlanıyoruz hepimiz
acı gerçekler kanatır bazen
son bir umut,son bir tebessüm bekliyoruz biz
gelen yine yalnızlık,gelmeyen hiç gitmemiştir bizden.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder