'UMUDUN AŞKA DEVİNİMİ'

bırak artık bende ki seni
iklimler değişir mi sandın
yağan yağmura mı aldandın
aşk gelip kurutur tenini

duyarsın taa içinden aşkın sesini
içindeki sessizlik fırtınaya dönüşür
rüzgar eşliğinde papatyalar öpüşür
umut saklandığı yerden gösterir kendini

gülümse o anda ve tadını çıkar
aşk kelebeğin ömrü kadardır 
geceleri uyuyamazsın ince sızıdır
umudun bittiği anda; yüreğinde bıkar

ama sen hiç bırakma aşkın peşini
birgün gelir ,umut yeniden dağılır
acıların kabuk tuttuğu yerini
yani, kalbini yeniden onarır

belkiler doluyorsa hayatına
onlardan kurtul; onlar ayak bağın
aynaların bile yalan söyler sana
saçlarına dokunmaz kırmızı tarağın

ilk fırsatta kendine bir çay demle
bir kitap alıp kurul koltuğuna
yalın bir şarkı dinleyip serinle
bittiği yerden geri dön yalnızlığına

yalnızlıktan sırılsıklam ıslansın yüzün
ıslanmayı sevmeyen tenine dokun
gecelerin içinde buğulansın hüzün
yüzündeki yağmur değil; aşk ok'un

umudun aşka devinimi bugün
yıllar sonra...

-
kimbilir belki birgün karşılaşırız
ölümün kıyısına çekeriz kayıklarımızı
anarız yenileri ve geride bıraktıklarımızı
acıları,aşkları ve tezat durumları paylaşırız

gözlerin yeniden gülümser,
yüzümdeki yalnız kalmış tebessüme
bakamam ben sana,gözlerim sende iyimser
bir tutku gibi batıyor kalbime

bazen soruyorum kendime
içimin mağrur yanı nerde
gururdan örülmüş benliğime
dokunamayan aşk nerde

sonu olmayan bir film gibi
başladığı yerde bitti; bu rubai


şimdi ,sana biriktirdiklerime bakıyorum 
bu şehir sıkardı bizi ;seni de alıp gidiyorum


yollar büklüm büklüm uzanır önüme
ellerim avuçlarımdan kırılır
tüller güneşimi örter üzülme
umut bende ki seni ısıtır

bırak artık bende ki seni
ben aşka hükümlü değilim
sadece sende müebbetliyim
istersen dostun gibi gör beni
istersen unut sonu olmayan serüveni...