imgelerimle, mısralarımla ve adımlarımdan çıkan her nota ile
layıkıyım bu hayatın nüvesinde saklanmaya
anlamanı beklerdim beni yinede
yüzyıl geçse gözlerin ruhumun etrafında tavafa durur sevgilim
cebimde sana ait bir mektup bıraktım
ellerimi her uzattığımda sana
neden derdim kendi kendime
kibritin yanışını izlemek sonuna kadar
en kallavi cümlelerimle
rıhtımına yanaştım teni pürüzsüz sevgili
ve koca nedenler biriktirdim bana sunduğun hayatta
şimdi kopsa tufan
ve nuh koşsa karşı ki tepeden
anlamın içi dolmaz
okumanın intihara dönüştüğü bu zamanda
ruhuma dokunmanı isterdim yinede
dokun ki
aşk acıyla harmanlanıp doldursun kalbimi
ya rabbim bilirsin
mutlu olmak
kuzuları annesinden ayırmak kadar , gaddar
ve çamura saplanmış bir ayakkabı gibi kirlidir
çocukların kanıyla boyanmış bu dünya denen kanlı tabloda
picasso haklıydı
bu bizim eserimizdi , hepimizin
geçmişin, şimdinin ve geleceğin
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder