bulutlarımı siyaha boyadım sevgilim
çünkü ben güneşimi kendi ellerimle siliyorum
yani gülüşünü...
o dağınık saçlarında ki ellerimi kana buluyorum
bir aşkın ölümü gelip yakama yapışıyor
biliyorum bir aşkı öldüren bütün şiirleri öldürmüş kadar günahkar
ve sessiz haflerimin arasını doldurmuyor
inci gibi dökülen kar
susmak bazen iyi geliyor , biliyorsun
tıpkı özrün kabahatini taşıyamaması gibi
tıpkı sensiz bu hayatı yaşayamamak gibi
ve benim en iyi bildiğim şey "sende bırakmak kalbimi"
susmak öksüz bir sanattır
yıkılmak üzre olan bir çınar gibi
yıkılır insanın göğüs boşluğuna
nefes alamazsın ama yaşarsın
nedenlerini bir kıyıda bırakırsın
çünkü çünkülerini ayrık otları basmış
ve sen bir umudu daha büyütemezsin
benim en kötü bilidiğim şeydir, özür dilemek
kırıgınlığına sebepler onarmak
"nerden incelsin ordan kopsun" gibi bir adamım ben
sıkılırım kendimden ve sıkarım kendimde olanı
bende olan susunca
ben susuz kalan bir vahaya dönüşürüm
çünkü kokmuş nedenlerim var benim
insan çöp demeye kıyamaz
ama ben saçmayım
kendine silah olan bir adamım
ölüm denince aklıma kendim gelir
ben önce kendimi öldürürüm
sen beni değil
bizi yaşat sevgilim
ben bizi en fazla öldürürüm
çünkü ben seni sevmekle yaşayan biriyim
çünkü ben çünkülerimden azade biriyim
çünkü sen sususnca ben yok olan biriyim
susma ki
büyüyelim
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder