DİLENCİNİN PARASI

sıkılmış bir kurşun ilerler damarda
kana tutunup taşır kendini
taşır
ve kendini tanıtır ademoğluna
ademoğlu vınlar kurşunların arasında
kurşun ademi bir çağrıdır ademe
el bebek büyütürler kibri
adem kurşunu kurşun ademi

nasıl olduysa kelimeler süsledi onları
oysa hiçe doğru giderken ikisi
kelimeler kirli bir mendile atıldılar
cami önünde, okul çıkışında, ağacın altında
ve zengin oldu dilencinin parası
parası zengin olunca kalbi fakirleşti
insan ademe dönüştü iki kelimenin gölgesinde

kurşun, para, adem, dilenci
bu senaryonun tek eksiği
sensin sevgilim
eksik olunca sen
çocuklar büyümek istemedi
ne tuhaf
çocuklar büyümeyince küçüldü  dünya
ve ben uzaydan görüştüm seninle
oysa kalbimde koca bir han yapmıştım sana
uzun yoldan gelirken
dinlen diye bu otağda