kudurmuş bir çan çınlar kulaklarımda hiç durmadan
bir otobüs yuvarlanır eklemimden şarampole
dağılır o anda bütün iskeleti ruhumun
ben bu solgun meyveyi dişlediğimden midir bilmem ama
ben, ben olmaktan çıkıp sana toplanırım sevgilim
sense sen olarak kalıp beni gülersin
işte böyle bir toplanıp bin dağılırız
güneşe kibritle savaş açan meczuplarız ya
ne dilek ağacımız durur orda
ne balkonda saksımız
namerdin pusulasında "mazlumun merhameti" yazılıdır
dünya döner yağmur ağlar bulutlar
şimendifere benzer anılar
çocukluğumuzdur en öznel kompartıman
kururuz nesnel bakmaktan dağlara
özgürlüktür sinemize vuran ağrı
kalkıp yutuyorum bütün tepeşirleri
bizden sızılar çöküyor karabasan gibi
salıncaklar daralır tufan kopmak üzeredir
inan insanın büyümeye yüzü tutmuyor
külden kedi yaptım masalımıza
tepeye nazır bir vadi aldım ikimize
batıya döndüm yoksun
doğuda dağlar paralel ovaya
iki yönlüdür kainat sevgilim
ya inanırsın ya küsersin sevdaya
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder