gülüşünün kafesinde tutsağım sevgilim
her hatırada sen
her gamzende dudaklarımın izi
her parmağımda saçlarının sessizliği
ve her şarkıda imkansızlığın notaları
çınlatıyorsa bir zangoç gibi
seni...seni...seni
unutmanın eylemsizliği
hayat denen beyhudeliği
renga renk bahçelere bürüyorsa
söyler misin ?
nasıl unutabilirim ?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder