geceye bir iki söz fısıldadı şair
- muğlaktır hayat her daim
- ah! neden insanlık hep eskir
paranoyadır şimdinin özlediği kadim !
çünkü insan, hep beyaz gelir; siyah ölür
herşey biraz çözülür, biraz arapsaçı
ben ki tuz ruhuyum; senin ruhuna
şeksiz yanılsamaya bürünürüm
ve aşk tanrının kalbime merhemidir
kimse öldürmesin kendini
"çünkü herkes öldürür sevdiğini !
öldürmek yaşatmanın yanılgısıdır
zaferin olduğu an ; savaşa bulanan
ve kazananın olmadığı bir rüya
istediğimse ideolojisiz dünya
çünkü her ideoloji öldürür adamını
kalbinin tam merhametinden !
ve 'adamım haklısın sen'
der
böyle böyle döner çark
ölüm, insanlığa çarpar sağlam bir aparkat !
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder