DAMSIZ EVLERİN ÜZERİNE VİCDAN ÖRTÜSÜ

bu söz sana ey yuhanna !
kapat kitabının karanlığını
bırak içimde ki bulsun feneri
ve yansın dünya
ki mazlum susuz bekler beni
betonsa hep yalancı neon !
gözlerim parlar ; ruhum kudurur
ve yalanım der ki ; bu son
doğrumun ayağına taşı bağlayıp
bırakır beni newtonun kanununa
süzülür giderim
geriye kalanım ; benlik ve hiçlik
bunlarsa öz evladıdır dökülen kanın !

kılıcım yok
zülfikarda ali' de kaldı
ya merhamet
ya adalet
ya vicdan
ya kin yada ölüm
hangisiysem o olmalıyım
hangisiyse o zalim
bilip mazluma su uzatmalıyım