Bob Ross
kaşıma ıstıraplı bir çat vurdum
sordum bu his neyin nesi
önümde hayalet gibi duran
fırça vurdum vicdanımın sesine
şurda merhamet iyi duruyor
bob dan esinlendim sevgilim
bobsa kıvırcık saçlarıyla çocukluğuma daldı
üstelik akrobasiyle; havada iki takla atıp
şeksiz röveşatasıyla paramparça bıraktı
umutsuzluğuma geçmişimi giydirip
yeniden ve yeniden yol'a sürdü
yol ki sürüyle bulanmış toza dumana
hak yolundan dönmeyen karınca gibi
belki ölmeli ortasında
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder