İS

buhurdandan çıkıp, havaya karışan duman
semizlenen insana binince ,
insan sığmaz kendi cismine
ve zaman hep mechule yorulur

oysa kalbi olanın güneşi doğmuştur her an
saklanmak boşuna
yazgı oynar bizi
bizse, başrolün artistliği
ve fırıldak fermuar
istenmeyince açık duran
ama istek, gelmez hiçbir zaman
biz taşımalıyız onu
ki o biz, isteğin ta kendisiydik
ayrılık mevsiminde hüzne yenildik
kasemlerle dolu hayatımıza
kederi barikatladık önümüze
besmelesiz yüzümüze
şeytan vurdu
içimize allah işlenmeyince
ey sevgili selam olsun sana
ıtır kokunu tütsülere dola
ve göndere çekilsin insanlık sloganı
adalet raksa dursun dünyada

ya rahman affet bizi
fermanına bağla kalbimizi
kaçacaksak kaçalım fakat bohçamız yok
çünkü ne elbise diktik kendimize
ne kaçtık dünya denen hengamede