ulaşamıyorum işte arıların kovanına
yarattığın herşeyin üzeri o kadar örtülü ki
çırpıp sofrada ki ekmek kırıntılarını
uzatsam boynumu karıncanın bacakları arasına
yine de kısamam ruhumda ki acıların sesini
dalarım uzaklara ta ücra köşesine ufkun
herşeyin unutulduğu anılardı onlar
- çocuk sırtında taşırdı koca kayayı-
nerden gördüysem bu tabloyu
hafızam beni en çok bu yönüyle acıtır
ve ben en güzel sana ağlarım
en içten, en hesapsız, en günahkar
artık bir lafım kalmadıysa kapansın gece
yıkılsın üstünde uyuduğum dünya
ve her nasılsa "savaşa hayır" sloganı
dikildi vicdanımın ortasına
hazırım artık bir zar atıp
senin kumarını oynamaya
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder