sanıyorum sende kalkıp yerinden
bir tabumu daha kıracaksın
içimi sızlatan bu yüksek eğimden
şu dediğimiz bizim olsaydı sevgilim
onlar hep aynı yerleriyle öpecekti kutsalları
birazdan rüzgar uğuldayıp
-çekiç, örs, üzengi-
sırtlayıp sesini içime şahlasa
atlarına gözlerinden yapma eğer
ve yıkılması beklenen köprüyü
çizgilerinle çiz; avuçlarında rimel
gülünce simsiyah bir hat gibi durdun
belki kimyasalındı her yazgıma değer
işte bundan bir katma mukadder
elde ettim ve dönüp sırtına saplandı
mührünü gizlediğim hançer
kısaldın inceldin sustuğun
dünü yarına bağlayan o köprüden
yıkılma, şimdi !
bak aramızda uyuyor mayhoş bir ikindi
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder