zamanın kovuklarında arayıp durdum seni
bütün arayışlarımın meşgule alındığı
bir vaktin kıyısına yaslayıp gülüşünü
doğdun içime umudun güneşe çarpıp
çarpıp yaktığı hayalleri(n) külüne
üfledin tortularımı kazıdın sesinle
işte sırf bu yüzden sana rüzgarım
işte sırf bu fanilikle sana spatülüm
dedim sonra gamzelerin belirdi gülüm
ve karanlığımla girdim içine ki aldın
aldın dünümü vurdun geleceğimin belirsizliğine
bugünüme yaslayıp incecik belini
bana tarhana pişirdin ve çay
ikiside kasıp durdu hasta etimi
ve sen geceye asılıp fener gibi
yüzüme dokunduğun her zerreyi
aya tuttun bense yıla devrilmiştim
ki sol kaburgamın altında ki faya
rasathanem olur musun sevgilim ?
beni ölç beni kolla beni gözle
beni bana bırakma
gittiğim her yol varmaz çıkışa
çünkü senden başkası
akıp kapatamaz çatlağımı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder