ulaşması, yağmurun çok önceden başladığını gösteriyordu.adımlarının arasındaki mesafenin kısalığına bakılırsa, yavaş ve sakin bir tonda yürümeyi seviyordu zezê.
Hava kararmaya başlamıştı bile. Zeze ,sokak aralarında boş boş dolaşmayı, her gittiği sokakta ya oynayan çocukların yada kapıda oturan teyzelerin fotoğraflarını çekmeyi çok severdi. Fakat
yağan yağmur, aslında Zezenin işini biraz aksileştirsede; yinede yağmura duyduğu hayranlıktan dolayı yadsıyordu kendi içindeki gürültünün sesini."yağmur seni
tüm insanlara inat seviyorum" diye bağırıyordu ara ara ve hiç durmadan dolaşıyordu sokak sokak...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder