MATEM

aklımın limanına yaklaşan gemiye dönüp
"sen bir bakire kadar gerginsin"
ve kızıl toplar dökülür burkalarında
bana sevdalanmaktan gayrısın
sevgili
üşüyorsak eğer
bil ki susuyoruz uzunca bir süre
ve yankılanıyor içimize çarpan çığlık

sana isim veremem
kanıtlar uçuyorken gözlerinin deltalarında
aynalarıma uzat başını
ayaklarımdan yakala
ve durdur beni ıssız ormanlara koşarken ruhum

ansızın parlayan atlar gibi
önüme kattım gülüşünü
bazen acı pompalarsın
bazen nergis dağıtırsın onunla
ama ben seninle ömrüme seni katmak isterim ki
hiç duymazsın bunları

ne tuhaf
ve ne tepkili isyandır o
"oscar wilde okumak"
verirler ellerimize nota
"bundan susuşlar çizin kendinize" derler
ve matem saatleri
kurulur sabahın ayazına