sen beni yazdıklarımla kıyas et
ben yazdıklarımın paydasıyla
pay biçmeye çalışırken dünyaya
gülüşünle mürekkebini damlat kalemin
mektuplar bazen bir nida
bazen de bir umuda yelken açar
unutma her yazgı
silgimiz olmadığından
bize kötü davranır
biz kim miyiz ?
biz koca hiçlerin elde kalanıyız
sarılmak varken aşkın huzuruna
aşkı benzetiriz bir otobüse
çünkü biz benzetmeyi iyi biliriz
bir de kulluğu köleliğe devirip
taparız dilin kemiksizliğine
ve toplum bu otobüsle
cennete gitmeyi hak etmiştir
hakkı bilmeden
her nasihatte bir iğne
her meselde bir balta
her bakışta bir ok
fırlayıp yayından
ruhuna bir çizgi çekince
müsveddeye dönüşür insan
ve kelebekler kanat çırpmaya utanır
çünkü insan kendinden irin damıtır
sen bunlardan kendine bir masa
şarkılardan meze
notalarından salıncak yap
sallanmalı bazen
çocukluğun evine
kurulmalı divanın en baş köşesine
ve içmeli nesimi'den bir kaç deyiş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder