ÇELİŞKİ

hayat boyuna yanılıyor
züleyha
kar boran fırtına ve kaçınılmaz son
işte burda nefsim havaya sıçrar
ve "ben" der
oysa nefsimden de içeri bir ben var
hadi kuşlara ses ver
konsunlar şurda ki ağaca
dallarından birer mızrak çıkar inansınlar
savaşı kurtulmak diye tanıyan insanlar !

fakat kuşlara şunu belirt
o kondukları ağaç
sürekli gölge büyütür
ve süratsız öldürür onları
güneşe haykırır sonra
neden ölüme bıraktın çocuklarımı

kavgasız olmuyor be züleyha
kavgasız olunca kargalar gülebilir bize
biz insanız züleyha
insan diyorum
insan işte canım
hani şu kendi bacağına kurşun sıkıp
sonra ölmeye sararırken
kuşların mutlu ötüşlerini duyan mahluk varya
ha işte o
insanoğlu
hem vareden
hem de yokeden çelişki
insana
en bol duran elbise gibi
rahat, aymaz
ve uslamaz

burandan atlıyorum bir başka dala
kuşlar oradan da göçüyor
benden uzak bir diyara
züleyha
top sesleri geliyor ne güzel
mayınlar patlatıyor çocuklar
havai fişeklerlerle süslüyorlar
kendi zaferlerini
bölüyorlar skoru
beş gol sana
beş gol bana diye
yahu insan beraberliği kutlar mı diyor kibrim
ve uyandırıyor beni serseri

insan en az rüya kadar
hızlı ölüyor züleyha
bir nefese atlayıp
dolaşmaksa yaşamak
nedir yani
bu zulüm bu irin bu nefret
bekleselerdi inmişlerdi çoktan
çünkü nefes
çabuk yorulan bir at

bir sahne daha geçti
izlemekte olduğum filmden
yoktuk
ne sen ne de ben
öyle çok kan içtik ki toktuk belki
ama ısrar ettiler
fondiblediler zorla
patladı göz
parçalandı merhamet
ve her bir parça
başka bir merhamete emanet !