PALTODAN ÇIKMANIN ŞİİRİ

üzerini kara bulutlarla örtüyor dünyanın seni yaşayan yeri
olsun...
bir uyku molasından ne çıkar ?
hem belki zaman, dördüncü boyut olmaktan vazgeçer
hepimiz bineriz bir ışık huzmesine
ve ölüm terk eyler bizi

insan bazen fantastik bir öykünün kahramanı olup
palto diktirmek istiyor ruhuna
ve sonra onunla mutlu olmak
değiştirmek hayatı
nedenleri ve birikmişlikleri
belirsizlikleri asmak istiyor
tavanı isli bir bodrum katına
ve çarpıp kapıyı
çıkmayı düşlüyor ölümün içinden

sonra sevdası düşünce
dünyanın bilmem hangi sabahından
kalbine çelikten kalkan yaptırmak istiyor
gülüşünde yalnız boğulmak için

insanız işte sevgilim
istiyoruz ve bekliyoruz
dualarda buluşmayı

amin...

İCAT

kör bir bıçak nasıl bölüyorsa , öyle bölünüyoruz
aslında bu şiir olmaz, biliyorum
ve ölmek cazip geliyor bazen
insan eski ceketini giymek istiyor kaderin
hani şu iç cebinde umut olan
bazen diyorum ya siz onu "hep" anlayın

müsveddelerimi çözümlerken bir kelime çarptı yüzüme
fakat bunu size ifşa edemem
özel hayat gibi katlayıp koydum cebime
vakit hep tamamdı ve seni terketmek zamanı çoktan geçmişti
yine uykusunda kalmıştım sevdanın
ve sen gülüp geçmiştin
çocukluğumun kolundan yakaladım; gamzene düşmesin diye
sevgilim bazı çocukluklar hiç olmayagörüyorlar dünyayı

fısıltılardan dua yapan çocuklar
yorgan altlarında
"allah baba" ile başlayan icatlar yani
ama ne tuhaf dimi
uçurtmalar gibi kopmuyorlar
şu kimsesiz kelimeler
kimsesizlerin dilinden

KİMSENİN ÖLÜMÜ

kuşatılmış bir şehirdir  sesim
kısa frekans hendekler kazmışlar orda
upuzun dalga boyuyuyla devletlü baba
o da hep uzun ve gergin sinir ağıyla
asiyenin bezden bebeğine kızar
ve biliyorsun kızmak kızılcık sopalar doğurur
- burda ki terörist asiye
silah da bez bebek-

kavganın düğümü çözülüyor sabret
herkes kısa ipi çektiğiğle övünür üstelik
ama sen sabret çünkü kısa ip sabır işidir
dallar dallanıp budaklanır gövdeden
ve gövde budandığın da herşey yeniden başlar
kargaların dualarına "amin" sesleri
mumlar yakılıp dikilir o gövdenin üstüne
rüzgar bir nefesten başlar söndürür ve yeniden başlar
kavgalar diyorum sevgilim
kavgalar hep yeniden başlar
ve sabreden kısa ipi çeker biliyorsun

öyle çok ölüyoruz ki
urganlardan başka ne kaldı ki giysin ruhumuz
avurtlarımıza kuşlar bile konmaya korkar
çünkü korku otoriteye gizli bir rumuz
ben ayrı bir yaştayım herkesin gördüğü
biz aynı yaştayız kimsenin öldüğü

kimseler ölüyor sevgilim
nasıl bilmezsin bunu